Wie eenmaal eigenaar van een hond is

Wie eenmaal eigenaar van een hond is, wil zijn viervoeter meestal niet meer missen. Zo verging het mij ook. Iedere hond die ik heb gehad, had een ander karakter, iedere hond had zijn eigenaardigheden en daardoor ook iets heel bijzonders. Waren niet altijd braaf, af en toe gaven zij aanleiding tot kleine ergernissen, maar waren altijd betrouwbaar, trouw en van een ontroerende aanhankelijkheid naar mij en mijn gezin.

Begroeting van het gezinslid, de komst van een vreemde, afgunst op het eten van een andere hond, afweer van of de aanval op soortgenoten, pijnen, onbehagen, angst, aan dit alles en nog veel meer geeft hij dit op verschillende wijze in zijn taal uitdrukking. In de loop van de tijd gaan we leren deze uitingen juist te beoordelen. Kennis van de hondentaal is bijzonder belangrijk. Rechtopstaande staart, gespitste oren, overeind staande haren en opgerichte kop vormen de imponeerhouding, de hond een onbekende of soortgenoot tegemoet treedt. Laat hij de kop hangen, oren plat en staart laag, dan is hij onderdanig naar zijn meerdere.

Zoeken van de nabijheid van mensen, afkeer van het alleen zijn, verdediging van alle gezinsleden tegen derden, wantrouwend of onvriendelijke handelingen van vreemde bezoekers, begroeting wanneer een gezinslid binnenkomt. Dit en vele dingen zijn roedelgewoonten. Die moeten wij respecteren door opvoeding in voor ons aangename te verdragen vormen brengen.

Een vreemde hond te lokken met lekkere hapjes vriendelijk te zijn handelt tactloos, dit ziet men helaas op vele hondenscholen. Tegenwoordig wordt er op vele hondencursussen de eigenaren geleerd dat zij, voordat men aanvangt met de lessen of alle eigenaren brokjes of ander soort beloningsbrokjes bij zich hebben. Men mag de hond niet meer corrigeren wanneer deze een bepaald gedrag vertoont, men moet dit gedrag negeren of belonen wat bijna altijd averechts werkt. Hond wordt of onzeker wat zich weer kan vertalen dat hij vervelend wordt of dat hij zijn eigen ding gaat doen tot ergernis van de eigenaar. De hond wil weten van zijn baas wat wel of niet mag, duidelijkheid.

Ik ben er absoluut niet op tegen dat een hond een beloningsbrokje krijgt, deze krijgt hij pas wanneer hij het commando heeft uitgevoerd die hem is opgedragen. Belangrijk is dat de hond met de stem wordt beloont en door aanraking van de hand, dit heeft meer effect dan een brokje.

Alle honden die ik heb gehad zijn allen opgevoed op de manier die ik dacht dat het goed was, iedere hond was weer anders dus iedere handeling die ik deed was ook bij weer anders. De honden die wij hebben gehad kwamen allemaal uit het asiel, honden met een “gedragsprobleem” wat absoluut niet het geval was. Waren honden met een sterk karakter maar ook een onderdanig karakter. Belangrijk is dat men de hond moet gaan lezen, je hond is een open boek mits je weet hoe je naar de hond moet kijken en waar opgelet moet worden.

Vaak wordt de hond niet begrepen door de eigenaar of wanneer men een gedragscursus doet op een hondenvereniging wordt de hond vaak afgeschilderd als een probleemgeval. Uitgezonderd de hondenscholen die wel op een duidelijke manier les geven waar eigenaren met een “gedragsprobleem” hond terecht kunnen waar dit gedrag wordt ingedamd door de eigenaren te leren hoe om te gaan met het gedrag van de hond maar dat de eigenaar ook gaat leren dat deze duidelijker naar zijn hond moet zijn.

Tegenwoordig moet men lief zijn voor onze hond, wordt op een menselijke manier getraind wat voor onze hond zeer onduidelijk is, hond begrijpt de baas niet maar andersom is dit ook het geval. Wat is er mis mee dat er met een slipketting getraind wordt, dit wordt afgedaan als een zware strafbehandeling voor de hond wat absoluut niet het geval is, men moet leren hoe te gaan handelen met een slipketting en hoe men deze moet gebruiken en wanneer men deze gaat gebruiken.

Bij alle klanten waar ik ben geweest heb ik gebruik gemaakt van een slipketting, of als de hond goed te bereiken is, kon ik dit ook af met een vaste halsband, daarvoor moet ik de hond lezen maar ook de eigenaren en overige gezinsleden die mij heel veel informatie geven, niet mondeling maar gedrag van hen en van de hond. Wat men tegenwoordig ook aanschaft zijn antitrektuigjes, dit wordt verkocht als zijnde dat uw hond niet meer trekt aan de lijn, geen wonder, want de voorpoten worden naar elkaar toegetrokken wat wel weer mag.

Wat ik eigenlijk wil aangeven, is dat men duidelijker naar onze hond moeten zijn, dat zijn wij wel naar onze medemens maar niet naar de hond.

Omgang honden met gedragsproblemen

Honden met gedragsproblemen zijn honden die de leiding hebben overgenomen van de eigenaar of het gehele gezin, wij zien dit als een probleemgedrag.

Waarom zien wij dit als een gedragsprobleem? Hoe moeten wij hiermee omgaan? Wat doen wanneer het gedrag terug komt? In dit artikel probeer ik hierop een antwoord te geven.

Honden met een probleemgedrag, zoals wij dit zien, zijn honden die de leiding in het gehele gezin hebben overgenomen. Het is geen probleemgedrag, eigenaren zijn niet duidelijk naar de hond geweest, terwijl de hond het iedere maal dit wel aangeeft, maar wij de signalen niet of nooit hebben gezien of willen opvangen. Meestal begint dit al wanneer nieuwe eigenaren een pup aanschaffen, het wordt door ons zielig gevonden dat de pup zijn/haar broertjes of zusjes mist en wij de pup willen troosten en de pup overvoeren met in onze ogen alle liefde, waardoor wij en de pup de realiteit verliezen.

Vaak begint het gedrag te veranderen wanneer de pup begint met het wisselen van zijn melkgebit naar het blijvend gebit. Dit is gedragsverandering, de pup komt in de pubertijd. De pup mocht in het begin overal op en afspringen, in spullen bijten, grommen, blaffen en bijten naar de eigenaar of de overige gezinsleden, op de bank liggen.

Nu de hond een gedragsverandering ondergaat (pubertijd) vinden eigenaren dat de hond gedragsproblemen heeft, dat verholpen moet worden. De gedragingen die de hond vertoond zijn goed te verhelpen, eigenaren moeten hier voor open staan, eigenaren moeten veranderen, zij moeten weer de leiding overnemen.

Honden willen geleid worden, een roedelleider die beslissingen gaat nemen, maar, wanneer deze niet aanwezig is dan zal de hond dit op zich nemen, dit gedrag kan al beginnen wanneer de hond nog erg jong is, en waarschijnlijk een sterk karakter heeft.

Wordt er een pup aangeschaft dan moet de nieuwe eigenaar beseffen dat de pup al opgevoed is door de teef, zij is duidelijk geweest naar haar kroost. De nieuwe eigenaar moet deze rol overnemen en gelijk al regels stellen voor het gezin en voor de hond. Hoe gaan wij om met het nieuwe gezinslid. Duidelijkheid en grenzen aangeven. Een hond voedt je op zoals je je eigen kind opvoedt, duidelijke regels. De hond observeert je al wanneer je deze uit het nest haalt en binnen een dag heeft de pup al door wat voor vlees in de kuip deze heeft.

Eigenaren moeten leren dat zij beslissingen nemen, zij moeten leren om de eigen hond weer te leren lezen, observeren van de hond, kijken naar houding, oren en staart maar ook naar de bek en beharing, hoe loopt de hond, soepel of gespannen, maakt zich groot, hond geeft enorm veel informatie af, maar wijzelf geven de hond ook veel informatie. De hond is erg gefocust op gedragingen die wij als roedelleider vertonen.

Corrigeren van de hond wordt gedaan door gebruikmaking van stem en houding, wanneer de hond niet bereikt kan worden wanneer deze in een bepaalde modus zit dan zal de hond gecorrigeerd moeten worden door gebruikmaking van een slipband/ketting of een vaste band. wanneer de hond gecorrigeerd wordt blijf rustig en duidelijk, nooit gaan schreeuwen, dit is onmacht van de eigenaar waardoor de hond alleen maar meer in verzet komt. Met rust overzie je de situatie beter en is de hond beter te bereiken.

De hond verliest zijn leiderschap, zal zich hierbij neerleggen, maar kan ook het gevecht aangaan die voor de eigenaar als zeer vervelend en pijnlijk kan ervaren worden.