Honden Probleemgedrag

Wat is Probleemgedrag?
Uw hond begrijpt alleen ‘goed’ en ‘verboden’ gedrag. Goed gedrag is toegestaan, verboden gedrag is gedrag wat u niet mag toestaan. Daarom is het belangrijk dat de baas duidelijk naar de hond is gepubliceerd deze ook begrepenpt wat hij wel mag en wat niet. Dit moet u duidelijk aangeven door gebruik te maken van uw lichaam en uw stam ! Wanneer u dat niet doet zal de hond dingen doen die u niet wil. Daarmee gecreëerd u probleemgedrag.

K arakter
Om te begrijpen wat probleemgedrag is en waar het vandaan komt, is het van belang om iets te weten van het karakter van de hond in het algemeen.
Alle hond voelt zich een roedeldier, een gevoel dat hij overgeërfd heeft van zijn oorspronkelijke voorouders. Binnen de roedel neemt het meest ervaren en het sterkste dier, dikwijls met ruw geweld, het leiderschap op zich. De andere leden van de groep respecteren dat, door zich aan de leider te onderwerpen. Bij onze hond neemt de baas van de rol van de roedelleider over en vanaf het eerste moment moet de hond die rol bemerken en erkennen. Alle gezinsleden behoren tot de roedel, de leider van de roedel kan de heer des huizes zijn, de vrouw van ook een ander gezinslid. Dit hangt niet af van een goede of slechte behandeling, maar alleen van de wilskracht en de autoriteit waarmee de menselijke leider van de roedel zich doet gelden.

Gedrag en Aanleg
Een hond ziet de omgeving alleen van uit zijn eigen gezichtshoek. Zijn baas is voor hem geen mens maar de leider van de roedel. Leggen wij bij de beoordeling van zijn fysieke menselijke maatstaven aan, veronderstellen wij bij hem menselijke gevoelens van beweegredenen, van verwachten wij misschien zelfs een soort van menselijke logica, dan begaan wij een grote fout, die op de wederzijdse verhouding een ongunstige invloed heeft.
Handelingen door Reflexen en Instincten
Indien wij weten hoe onze hond in het één van andere geval reacties, kunnen wij daarvan zowel voor het opvoedingswerk als voor onze vriendschapsverhouding tot het dier partij trekken.
Wie ooit met een hond een vriendschappelijke betrekking heeft gehad, kent gevoelsuitingen van de hond die ongetwijfeld meer dan eenvoudige reflexen van instinctieve zaken zijn. Vele honden voelen de stemming van hun baas op een gegeven ogenblik aan, zonder dat die stemming op te bespeuren is, en reageren ook daarop. Vaak genoeg slechts met een klein, vriendelijk gebaar, dat u moet leren zien en begrijpen.

Goed en Kwaad
Hij onderscheidt alleen ‘geoorloofd of goed’ en ‘verboden’. Daarop moeten wij bij de opvoeding goed letten. Wie zijn hond straft, wanneer deze naar menselijke opvattingen een slechte daad begaan heeft, maakt een vergissing deur zoom te “vermenselijken”. Je moet je hond zo opvoeden, dat de hond weet dat zo’n handeling valt onder de dingen, die verboden zijn.
Je moet daarom duidelijk zijn in de taal van de hond, want de hond verstaat onze taal niet. Waarschijnlijk hoort hij alleen de klankkleur van de klinkers en de stembuiging op een bepaald ogenblik. Dat is voor hem echter genoeg om onze bedoeling en onze wensen te begrijpen. Een hond bezit ook voor onze ‘gebarentaal’ een verbazingwekkende fijngevoeligheid. Deze ‘gebarentaal’ ofwel non-verbale communicatie is het geheel van onze handbewegingen, de taal van onze ogen, de toon van onze stem en onze lichaamshouding, door ons dikwijls (onbewust) met het gesproken woord – verbale communicatie – verbonden. Deze non-verbale communicatie zegt de hond juist meer dan onze verbale communicatie. De toon van onze woorden zegt hem precies, of the om een ​​bevel gaat dan wel om een ​​teken van vriendelijkheid.

Omgaan met soortgenoten
Observeer je hond eens als je met hem / haar op straat van in het bos loopt en de hond komt soortgenoten tegen. Hoe gedraagt ​​hij zich? Zal hij een neutraal gedrag vertonen dan zal dit geaccepteerd worden door de ander hond. Toont uw hond angstig of agressief gedrag dan zal deze gecorrigeerd worden door zijn soortgenoot. Toont uw hond echter dominant gedrag dan kan dit geaccepteerd worden, mits er geen ander dominante hond in de buurt is.

Dominante gedrag, probleemgedrag
Dominante gedrag is dat de hond staat dat hij de situatie de baas is. Hij / zij waardoor wat er gebeurt in het gezin. Een hond mag zeker dominant zijn, alleen onder soortgenoten. Hij mag nooit in de gezinssituatie dominant zijn, dan gaat hij bepalen wie van wat mag gaan doen. Hij zal iedereen die niet in het gezin thuis hoort verjagen en in het ergste geval bijten.
De hond doet alles instinctief, als hij aanvoelt dat de eigenaar niet sterk genoeg is om roedelleider te zijn, dan zal de hond de macht overnemen. Ik ga je leren hoe je met dit gedrag om moet gaan. Ik ga u leren dat u weer de dominante rol krijgt in de relatie tot uw dier. Dit zal niet gelijk lukken, de hond gaat het gevecht aan, de hond wil zijn macht niet verliezen. De hond moet weer leren om ondergeschikt te zijn naar de baas, de roedelleider.
De hond moet leren dat hij door u terecht wordt gewezen, de hond, die een onderschikte moet hebben ten aanzien van u, zal dan afdruipen en wachten tot het zijn beurt is. Indien hij niet zo wordt aangevoerd, kan hij een gevecht aan gaan. Deze gevechten gaan er vaak niet lichtzinnig aan toe dus dit is een situatie die u wilt zien te voorkomen.

Beginnen met de opvoeding van de hond.

Hoe jonger een hond is zo gemakkelijk en sneller zal hij zich aan onze wil onderwerpen. De tegenspraak die men dikwijls in een gezin hoort is dat het lieve hondje eerst wat ouder moet worden, voordat hij lastig gevallen wordt met lof of afkeuring, dit is de onwetendheid en houding van veel mensen.

Een hond heeft geen eergevoel, plichtsgevoel of verantwoordelijk gevoel. Kent alleen het profijt van samenwerking met de mens, bij de opvoeding moeten wij partij trekken van die eigenschappen. Wie zijn hond vermenselijkt maakt hier een grote fout.

Bij de opvoeding moeten wij ervan uitgaan dat onze hond niet voor menselijke logica vatbaar is, kan niet op onze manier denken, conclusies trekken, berekend optreden. Een hond handelt uit instinkt en reflexen, houden wij rekening met de hondenlogica dan zal de opvoeding makkelijker gaan.

Bij opvoeding van honden moeten wij rekening houden met individuele verschillen. Iedere hond is weer anders van aanleg. Sommige honden laten zich door vreemden lokken en zijn tegen iedereen vriendelijk, andere erkennen alleen de roedelleider als baas. Moeten op dit verschil in aanleg opletten.

Mogen nooit vergeten dat wij met de opvoeding van onze hond dingen willen verlangen die voor hem vreemd en onbegrijpelijk zijn. Zindelijkheid, zitten, naast lopen, komen of gaan liggen zijn de meest van onze eisen op instincten of roedelgewoonten gebaseerd. Alleen door geduld en herhaaldelijk trainen zal de hond het begrijpen wat ervan hem wordt verlangt.

de manier waarop dieren, die in groepen leven, contact contact houden en waarmee ze zorgen zorgen dat de berichten binnen de groep goed samenwerken, verschilt volkomen van de gesproken taal die bij mensen alle belangrijke functies vervult.

Het gaat hier niet om aangeleerd maar om een ​​aangeboren gedrag. We beginnen met het gedrag in de rangorde, met de oeroude zeden en gebruiken die niet alleen sociale ondergeschiktheid en superioriteit uitdrukken maar die zelfs in hoge mate bepalen.

Hondenmanieren

Laten we eens een paar ontmoetingen bekijken, zoals elke lezer die wel eens van honden zal hebben gezien. Andor en ik lopen door de Dorpsstraat in mijn woonplaats, wanneer wij om de hoek komen zien wij ruim 100 meter verder Andor’s grootste vijand en rivaal Biko. Een ontmoeting is onvermijdelijk, wij moeten vlak langs hem. Allebei zijn het de sterkste en gevreesde honden uit de buurt. Hebben vreselijke hekel aan elkaar, aan de andere kant zijn zij ook bang voor elkaar. Zover ik weet hebben zij nog nooit gevochten. Beide partijen vinden deze ontmoeting hoogst onaangenaam. Wanneer zij op eigen terrein veilig achter het hek zitten blaffen zij woedend naar elkaar. Zij zijn beiden ervan overtuigd dat het hek hen belet de ander te lijf gaat.

Natuurlijk hebben de 2 vijanden elkaar al van veraf gezien, nemen onmiddellijk de imponeerhouding aan, dat wil zeggen dat zij zich hoog gaan oprichten, staart loodrecht omhoog, nek / rugharen overeind waardoor de honden groter lijken. Plots gaat Biko plat op de grond liggen, niets spreekt van een onzekerheid maar evenmin van een dreigende houding uit, voorhoofd en lippen zijn niet opgetrokken, oren staan ​​rechtovereind naar voren gericht ogen staan ​​open open. Andor reageert niet op deze loer houding hoe dreigend het in onze ogen uitziet. Onbevreesd stapt hij op zijn rivaal af. Pas als hij vlak bij is komt Biko met een ruk in de volle lengte overeind, nu staan ​​zij kop aan staart anaalstreek te besnuffelen. Het vrije aanbieden van de anaalstreek drukt zelfvertrouwen uit. Zo gauw dat maar iets minder wordt gaat de staart omlaag.

Deze hondenontmoetingen heb ik als voorbeeld gekozen om hun uitgesproken karakter. Natuurlijk zijn er ontelbare overgangen en mengelingen tussen gevoelens en de bijbehorende uitdrukkingsbewegingen van zelfvertrouwen angst imponeren onderworpenheid aanval en verdediging.

Wat ik wil zeggen dat u uw hond meer en beter moet gaan observeren en lezen waardoor u uw hond beter gaat leren begrijpen.

UA-109.093.837-1